«هاتف عليمرداني» روز دوشنبه در گفت وگو با خبرنگار فرهنگي ايرنا افزود: چيزي بنام سينماي كودك در كشور وجود ندارد و جشنواره كودك و نوجوان نيز بيشتر به يك سرگرمي و نمايش كلي آثار براي دست اندركاران سينمايي است.
وي يادآور شد: سينماي كودك سالهاست كه از بين رفته و هيچ نسخه اي براي آن نمي پيچند.
كارگردان فيلم «يك فراري از بگبو توضيح داد: فيلم هاي قابل توجهي در دهه ۶۰ و ۷۰ همچون گلنار، دزد عروسك ها، شهر موش ها و آثاري از اين دست در گونه كودك و نوجوان توليد شد كه اين آثار در ذهن كودكان آن دهه همچنان ماندگار است اما امروز آثاري كه در سينماي كودك توليد مي شود قابليت ماندگاري در ذهن كودكان را ندارد.
به گفته عليمرداني، سطح سليقه بچه ها بالا رفته و در عين حال سطح سليقه فيلمساز افت كرده است.
وي با تاكيد بر اينكه سينماي كودك نياز به جلوه هاي ويژه دارد توضيح داد: فيلم هايي كه با بودجه بنياد فارابي در ساليان اخير در قالب كودك و نوجوان ساخته شده، اغلب مجال اكران نيافت. توليد اين قبيل آثار به مثابه هدر دادن بودجه به شمار مي رود.
كارگردان فيلم «راز دشت تاران» تغيير مكاني جشنواره فيلم كودك را به نوعي دعواي قدرت طلبي ميان ذينفعان اجراي اين رويداد دانست و تاكيد كرد كه وقتي جشنواره فيلم كودك كاركرد حقيقي خود را از دست داده تفاوتي نمي كند كه در چه شهري برگزار شود.
عليمرداني از حمايت نشدن فيلم هاي بخش خصوصي در اكران گلايه كرد و گفت: دو سال با هزينه شخصي نخستين فيلم سي جي آي سينمايي كودك ساختم اما در اكران از اين اثر حمايت نشد، در چنين شرايطي حضور بخش خصوصي در توليد فيلم كودك ديوانگي است.
وي اظهار اميدواري كرد كه در دوره جديد،رويكرد حمايت از بخش خصوصي در سينماي كودك بيشتر شود، چراكه اگر سينماي كودك نداشته باشيم، سينما نداريم.
كارگردان عرصه سينماي كودك بر لزوم استفاده بيش از پيش از فناوري هاي نوين در توليد آثار كودك تاكيد كرد و يادآور شد: استفاده از عروسك هاي چرم پوش در سينماي كودك ديگر جواب نمي دهد، معتقدم بايد به جوانان در توليد فيلم هاي كودكانه اعتماد و در اين بخش تحولاتي اساسي ايجاد شود.
فراهنگ(۴)**۱۹۸۳**
