تهران- روزنامه نيويورك تايمز از ظهور قدرتي جديد در پهنه سياست مصر خبر داد و حزب اسلامگراي فوق محافظه كار سلفي النور را پديده اي جديد در عرصه رهبر سازي صحنه سياست مصر و خطري مقابل حضور ليبرالها در آينده سياسي مصر ارزيابي كرد.

روزنامه نيويورك تايمز روز دوشنبه در تفسيري به قلم ديويد دي. كرك پاتريك به ظهور حزب اسلامگراي جديد در پهنه سياست مصر اشاره كرده است و شرح مي دهد:
حزب فوق محافظه كار اسلامگراي النور ، رهبر ساز جديد و غير منتظره پهنه سياست مصر جديد است كه به دنبال سرنگوني دولت محمد مرسي رئيس جمهور منتخب در اثر كودتا، نقش اصلي در تعيين سياستهاي دولت موقت ايفا مي كند.
حزب النور كه تا دو سال پيش حزبي تازه كار ، لجام گسيخته و بي انضباط بشمار مي آمد ، اينك تنها اهرم قدرت سياسي مصر را در دست دارد.
النور به رغم پيوندهايي كه با اخوان المسلمين ميانه رو دارد، تنها حزب اسلامگرايي بود كه از بركناري مرسي استقبال كرد. چهره ريش دار شيخ رهبر اين حزب جايي از ترديد براي راي دهندگان مصري باقي نمي گذارد كه موافقت حزب با بركناري مرسي، ضديت با اسلام نبوده است.
اين حزب نقشي بسزا در موفقيت طرح كودتا و قدرت گرفتن آن با هدف انسجام دوباره كشور كه در آستانه يك جنگ داخلي ميان مخالفان وهوداران اخوان المسلمين و مرسي قرار داشت ، ايفا نمود.
رهبران النور مدعي اند كه هدفشان ساختن پل هاي فروريخته است اما ليبرال ها اهداف حزب را بالقوه تفرقه افكنانه مي دانند و در مصداق مدعايشان هم به تلاش هاي مذبوحانه حزب در تعيين نخست وزير دولت موقت و نيز تلاش حزب براي گنجاندن شريعت اسلام در مفاد قانون اساسي استناد مي كنند.
اولين آزمون اهرم قدرت حزب النور ديروز /يكشنبه/ ظاهر شد كه اين حزب مانع از تصويب حكم نخست وزيري محمد البرادعي دارنده جايزه صلح نوبل شد.
به گزارش رسانه هاي دولتي مصر دولت موقت تصميم داشت زياد بهاء الدين رئيس سابق اداره سرمايه گذاري مصر را به مقام نخست وزيري بنشاند. وي مورد حمايت يونس مخيون رهبر النور است كه او را يكي از شخصيتهاي ليبرال و بسيار مورد احترام اين حزب مي شناسد.
اهرم قدرت و ظرفيتهاي النور كه در ممانعت از نخست وزيري البرادعي به ظهور رسيد، زنگ خطري است براي ليبرالها و هشدار مي دهد كه فوق محافظه كاران سلفي يقينا در آينده سياسي كشور داراي نقشي بسزا و اهرم هاي فشار و قدرتي نيرومند خواهند بود . موفقيت آنها در خارج كردن اخوان المسلمين از صحنه قدرت هم مصداق اين مدعاست.
ليبرالهاي اپوزيسيون كه خواستار بركناري مرسي و اخوان المسلمين از قدرت بودند معتقد به جدايي دين از سياست و نيز مخالف مبنايي اسلامي براي روح مفاد قانون اساسي جديد مصر هستند و معتقدند كه مبناي تشكيل احزاب نبايد دين باشد.
ساير نيروهاي اپوزيسيون كه نقشي بسزا در خارج ساختن مرسي از قدرت ايفا كردند هم موافق با ليبرالها هشدار مي دهند كه چنانچه زمينه لازم براي قدرت گرفتن حزب النور مهيا باشد عليه اين حزب نيز همانند اخوان المسلمين تظاهرات مردمي به راه خواهند انداخت.
بسياري از متحدان سنتي و قديمي اسلامگراي النور هم ضمن ابراز انزجار از رهبران حزب به دليل تلاش آن در بركناري مرسي، اگر رهبران حزب را مرتد ندانند دست كم آنها را خائن خطاب مي كنند.
جهاد الحداد سخنگوي اخوان المسلمين گفته است: النور ابزاري است براي زيبا جلوه دادن و صيقل دادن كودتاي نظامي. آنها دارند براي خود دشمناني از هر دو طرف مي تراشند.
نيويورك تايمز افزود: به حق بايد سقوط اخوان المسلمين را سرآغازي براي ظهور النور قلمداد كرد.
سامر شحاته دانشمند علوم سياسي در دانشگاه اوكلاهما و كارشناس مسائل مصر مي گويد: اينك النور تنها بازيگر اسلامگراي مهم در صحنه سياست مصر بعد از مرسي است و همه اندوخته اش را روي اعتبار و حمايت از دست رفته اخوان المسلمين سرمايه گذ اري مي كند .
وي مي افزايد: اينك در وادي سياست مصر چه كسي تحت لواي اسلام باقي مانده است ؟ حزب النور؟
النور از زمان تشكيل در دو سال پيش، بيش از هر حزب اسلامگراي ديگر در جهت حاكم ساختن شريعت اسلام بر روح قانون اساسي مصر تلاش كرده و معتقد است اين فقط فقه اسلامي نيست كه بايد در قانون اساسي بطور موجز مطرح شود بلكه بايد مبناي تدوين قانون اساسي، شريعت اسلام باشد.
هدف غايي النور و ساير احزاب سلفي اين است كه قانون اساسي با تصويب اصولي ، اقتداري به طلاب علوم ديني ببخشد تا امكان آن را داشته باشند هر قانوني در كشور مغاير با شريعت اسلام به تصويب مي رسد آن را منسوخ اعلام نمايند.
سال گذشته هنگام تنظيم پيش نويس قانون اساسي جديد مصر اخوان المسلمين در اين زمينه همصدا با ليبرالها شد و مانع از تصويب چنين اصلي در اين قانون شد.
النور هم در ازاء آن موفق شد مانع از تصويب اصلي در برابر اعلام نمودن حقوق زنان با مردان شود و نيز عامل تصويب اصلي در ممنوع ساختن هرگونه عمل كفر آميز و الحادي در كشور شد.
دو سال پيش با ورود النور به پهنه سياست مصر ، ليبرالها آن را نئاندرتال به معناي انسانهاي اوليه كه در روياي پياده شدن احكام بدوي شريعت اسلام در كشور هستند، خطاب كردند . اخوان المسلمين هم آنها را كارآموزهاي ناشي و مبتدي توصيف كرد.
اما ظرف اين دو سال مهارتها و تاكتيكهاي حزب در سازش و مصالحه قدري ترقي كرده و قابل رقابت شده است . قبل از پيروزي انقلاب مردم مصر در سال ۲۰۱۱ اكثر سلفي ها مخالف بنيانهاي سياست بر مبناي انتخابات و بر تبعيت از شريعت اسلام متمركز شده بودند. شيوخ رهبران حزب رفته رفته آموختند كه به حاكمان كشور احترام قائل باشند .
در انتخاباتي كه به دنبال سقوط حسني مبارك برگزار شد سلفي ها موفق شدند يك چهارم كرسي هاي پارلمان جديد مصر را تصاحب كنند. النور رهبري اين احزاب سلفي را برعهده داشت و بعد از اخوان المسلمين صاحب بيشترين كرسيها در بين احزاب اسلامگرا شد.
البته النور تجربه موفقي در ايجاد آرامش در فضاي ملتهب و آشوب زده اخير سياست مصر داشته است.
در اوج اعتراضات و آشوبهاي سياسي ميان دو قطب اخوان امسلمين و مخالفانش ،النور هر دو جناح را دعوت به مصالحه در جهت حفظ مصالح كشور مي كرد و در اين عرصه تقريبا يكه تاز بود.
چند هفته قبل از تظاهرات گسترده ضد مرسي در مصر ، النور خط خود را از ساير احزاب اسلامگرا جدا كرد و مرسي را تشويق كرد با عرضه يك بسته پيشنهادي امتيازاتي را در قبال بحران سياسي موجود كشور اعطا نمايد .
النور از مرسي خواست يك كابينه وفاق ملي تشكيل دهد و وزرايش را عمدتا از ميان رقبا و مخالفانش انتخاب نمايد و ضمن آن دادستان كل كشور را كه به تازگي منصوب كرده بود و مورد حمايت مردم نبود را عزل نمايد و در عزل و نصب فرمانداران حكومتي هم تجديد نظر كند.
اين حزب از همه طرفهاي درگير در تظاهرات خشونت آميز مي خواست از خشونت اجتناب كرده و مراقب باشند در مسير پيشبرد مطالباتشان دست به اعمالي مغاير با اسلام نزنند و اجازه ندهند با اقدامات آنها كشور ناخواسته به ورطه هرج و مرج سقوط كند و مقدمه اي باشد براي حضور ارتش در صحنه.
در اوج تظاهرات ضد دولتي در كشور ، النور تنها حزب سياسي اسلامگرا بود كه خواستار برگزاري انتخابات زودهنگام رياست جمهوري شد.
يونس مخيون رهبر حزب هم ضمن استناد به همين اقدامات مصلحت انديشانه حزبش گفته است كه براي حل بحران پيشنهادهاي بسياري به مرسي داد اما رئيس جمهور همه آنها را رد كرد و نتيجه كار اين شد كه ميليونها تن به خيابانها ريختند و كنترل اوضاع از دستان مرسي خارج شد.
مخيون گفت كه در فرداي روز كودتاي نظامي حتي از احزاب اپوزيسيون هم خواست فرصت بيشتري به مرسي بدهند .
وي مدعي است كه با هدف آرام شدن اوضاع و خارج شدن كشور از حالت ستيزه، با بركناري مرسي بدست نظاميان موافقت كرده است.
اينك در اين مرحله از فرآيند سياسي كشور مصر، همه هم و غم اين حزب اين است كه از همه ظرفيتها و اهرم هاي قدرت خود در مسير گنجانده شدن شريعت اسلام در قانون اساسي بهره ببرد . قانون اساسي مصر بعد از يك همه پرسي در ماه دسامبر به تصويب رسيد.
بسام الزرقا نايب ريس رهبري حزب اعلام كرده است: ليبرالهايي كه بر جدايي دين از سياست تاكيد دارند هدفشان تحريك جنگ ميان اسلام و سكولاريزم است.
او مي افزايد: آنها مي خواهند خود را قيم و سرپرست مردم مصر جا بزنند اما اين مردم اند كه تنها تصميم سازان فرآيند سياسي كشور هستند.
به گفته زرقا النور تنها نيرويي است كه امكان آن را دارد براي تدوين قانون اساسي جديد از لا به لاي تفرقه هاي سياسي موجود ، دلالي كند.
زرقا به گروههايي كه اميدوارند سلفي ها به حاشيه رانده شوند هشدار داد وگفت : ما يك حزب كارتني نيستيم و يا عروسكهايي در دستان ديگران نيستيم ما داراي ريشه هايي عميق در ميان مردم ايم.
وي خاطر نشان ساخت كه هرگونه تلاش براي حذف تكه اي از جامعه مصر هزينه سنگيني به دنبال دارد.
http://www.nytimes.com/۲۰۱۳/۰۷/۰۸/world/middleeast/islamist-party-a-surprise-force-in-a-new-egypt.html?ref=middleeast&_r=۰&pagewanted=print
مترجمام**۱۵۹۱**۱۴۴۶

آخرین اخبار