بيش از يكسال از تغيير و تحول دست اندركاران برنامه تلويزيوني هفت و جايگزين شدن «محمود گبرلو» بجاي «فريدون جيراني» به عنوان سردبير و مجري اين برنامه مي گذرد و در مجموع اين برنامه به رغم فراز و فرود هايي كه داشته توانسته به كار خود ادامه دهد.
در مدت يكسالي كه از پخش برنامه تلويزيوني هفت با عوامل جديد مي گذرد انتقادات درست و گاه بهانه جويانه اي از برنامه هفت مطرح شده و هر طيف و گروهي از نگاه خود به نقد برنامه تلويزيوني هفت پرداخته است.
حضور گبرلو به عنوان مجري در قسمت هاي نخست اين برنامه كه جمعه شب ها از شبكه سوم سيما پخش مي شود با ايراداتي روبه رو بود اما رفته رفته اين مشكلات رفع و تسلط وي در اجرا و اداره برنامه هفت بيشتر شد.
برنامه هفت در يكسال اخير با مشكلات مختلفي روبه رو بوده اما به حتم يكي از اساسي ترين نقدهايي كه به اين برنامه وارد است نحوه اداره و تركيب بخش نقد آثار سينمايي است.
حضور «مسعود فراستي» در اين برنامه به واسطه صراحت و البته ادبيات منحصر به فرد اين منتقد و نويسنده سينمايي به جذابيت هاي اين برنامه افزوده بود اما با رفتن او و در عين حال حضور منتقدان مختلف و بي تجربه در اين برنامه، سطح فني نقد آثار سينمايي در آن كاهش يافت و اين بخش به يكي از كسالت آور ترين آيتم هاي هفت تبديل شد.
اين مشكل تا مدتي ادامه يافت تا در نهايت با حضور برخي منتقدان صاحب نام سينما همچون جواد طوسي نقد آثار سينمايي در برنامه هفت رنگ و بويي جدي تر به خود گرفت و به نظر مي رسد ادامه اين روند و در عين حال صراحت منتقدان حاضر در آن، به ارتقاي كيفيت برنامه هفت كمك خواهد كرد.
نكته ديگر آنكه در برنامه هفت با وجود گذشت بيش از يكسال از حضور عوامل جديد، نوعي محافظه كاري در دستور كار قرار دارد كه بخشي از اين روند به واسطه خطوط قرمز مورد نظر مسوولان تلويزيون است.
به عبارتي ديگر، نبود صراحت در پرداخت به برخي مسايل روز سينما از جذابيت اين برنامه كاسته و خواسته بخشي از اهالي سينما از قبال اين محافظه كاري، در آن تامين نشده است.
خودداري گبرلو از ورود مستقيم به مسايل مختلف سينما به حتم از آسيب هاي جدي برنامه تلويزيوني هفت به شمار مي رود و نمونه آنرا مي توان در موضع اين برنامه درباره اكران نشدن برخي فيلم ها در سينماهاي حوزه هنري به وضوح مشاهده كرد.
هرچند گنجاندن برخي بخش ها همچون نقل قول ها و پشت صحنه فيلم هاي ديروز از بخش هاي قابل قبول برنامه تلويزيوني هفت محسوب شده و اين برنامه نيازمند چنين بخش هايي بوده و به نظر مي رسد مي توان با افزودن برخي گفت وگو هاي تصويري قديمي با كارگردانان فقيد سينما و سينماگران پيشكسوت، بر جذابيت اين برنامه افزود.
هفت در برگزاري ميزگردهاي مختلف با موضوع هاي متفاوت به رغم محافظه كاري هاي موجود، تا حدودي موفق و سطح كيفي برخي ميزگردها قابل قبول و تخصصي بوده است.
به عقيده كارشناسان كميت برنامه هفت در بخشي مهم لنگ مي زند؛ اين برنامه به رغم بهره گيري از بخش هاي متعدد تاكنون به ابعاد مختلف هنر هفتم همچون سينماي كوتاه، مستند و انيميشن نپرداخته است.
بر اين اساس سينما تنها محدود به حوزه آثار بلند نبوده و تمامي اركان هنر- صنعت تصوير را در بر مي گيرد و هفت به عنوان برنامه اي كه داعيه پرداخت به مسايل سينما را دارد، مي بايست اين رويكرد را در حوزه رفتاري خود با سينما جاي دهد.
اين برنامه همچنين در هر هفته مي تواند ميزبان بازيگران،كارگردانان و نويسندگان جوان سينما باشد و به معرفي استعدادهاي هنر هفتم در كشور به مخاطبان بپردازد و به حتم جاي چنين بخشي در اين برنامه خالي است.
به اعتقاد صاحب نظران،هفت همچنان با گذشت چند سال در مرحله آزمون و خطا قرار داشته و براي بالندگي نيازمند مشي بيطرفي اما بهره گيري از رويكرد تخصصي و مسوولانه
نسبت به سينما و رويدادهاي مرتبط است.
فراهنگ(۵)**۱۹۸۳**
