به گزارش خبرنگار علمي ايرنا ، نتايج برخي از تحقيقات علمي نشان ميدهد كه موسيقي گاهي اوقات حتي بيشتر از دارو اثر ميكند.
اما چرا اينچنين است؟ اين سئوالي است كه تيمي از دانشمندان به سرپرستي كلاديوس كنراد(Claudius Conrad)، رئيس گروه تحقيقاتي موزيك در پزشكي بوستون آمريكا در پي يافتن پاسخ آن برآمده است.
كنراد ميگويد: «تنها زماني كه بفهميم موسيقي دقيقا چطور بدن را آرام ميكند، ميتوانيم از آن استفاده هدفمند كنيم، درست مثل يك دارو.»
در اين صورت پزشكان ميتوانند مصرف دارو را كم كرده و در نتيجه عوارض جانبي ناشي از آن را نيز كاهش بخشند.
نتايج تحقيقات دانشگاه ايالتي اوهايو
دانشگاه ايالتي اوهايو در كلومبوس آمريكا در پي پژوهشهاي خود به اين نتيجه رسيده كه موسيقي ميتواند تأثير آرامبخشي در بيماراني كه به طور مصنوعي تنفس ميكنند داشته باشد.
تجربه نشان ميدهد، بيماراني كه به طور مصنوعي تنفس ميكنند استرس و اضطراب پيدا كرده و به داروي آرامبخش احتياج دارند. اما در صورتي كه به آنها هدفون داده شود تا قادر به شنيدن موسيقي آرامبخش باشند نياز به دارو كم ميشود.
موزيك عليه درد
از موزيك ميتوان براي تسكين درد كمك گرفت. موزيك توانايي آن را دارد كه مغز را به ترشح اوپيوئيدها (شبهترياكها)ي سازگار با بدن مانند آندورفين وادار سازد. اين جا است كه روشن ميشود، چرا موزيك اثر تسكينبخشي روي درد دارد.
موتسارت، آهنگساز اتريشي البته تفاوتي كه موزيك با مواد تسكين دهنده دارويي دارد اين است كه موزيك نه تنها آرامكننده است، بلكه در عين حال انگيزهبخش و روحفزا نيز هست.
ملوديها بر روي مركز پاداش در مغز اثر ميگذارند يعني همان مركزي كه بعد از انجام عمل جنسي يا استفاده از برخي از مواد مخدر فعال ميشود.
اكارت آلتنمولر(Eckart Altenm&#۲۵۲;ller)، رئيس مركز پزشكي و فيزيولوژي موزيك هانوفر آلمان ميگويد: «موزيك احساسات نيرومندي ايجاد ميكند و باعث ميشود كه دوپامين و اندورفين ترشح شود.»
هورمون مغزي دوپامين به ما توانايي و انرژي بيشتر ميبخشد. هورمون اندورفين هم به شخص احساس اعتماد به نفس و سرخوشي ميدهد.
آيا موسيقي هميشه اثربخش است؟
اكارت آلتنمولر، متخصص مغز و اعصاب آلماني نسبت به تجويزي عمومي براي استفاده درماني از موسيقي هشدار ميدهد.
او ميگويد، نبايد تصور كنيم كه ميتوانيم داروخانه موزيكال خانگي به وجود بياوريم. به گفته آلتنمولر، حتي موزيك موتسارت هم هميشه اثربخش نيست، بخصوص براي كسي كه از موسيقي كلاسيك متنفر است. موزيك زماني بيشترين اثر درماني را دارد كه شخص علاقه به شنيدن آن دارد.
معمولا موزيك بدون كلام بيشتر اثر ميكند، اما بهتر است كه اين نوع از موزيك از زير و بمهاي مناسب برخوردار باشد تا براي بيمار خستهكننده نشود. سرعت آن نيز بايد به گونهاي باشد كه ضربان قلب را بيشتر نكرده و با سرعت تپش قلب هماهنگ باشد.
راك و هويمتال كمتر اثربخشند
تحقيقاتي كه بر روي خوكها انجام شده نشان ميدهد كه موسيقي تند اثري ناآرامكننده بر روي اين حيوان دارد و درست مانند سر و صداي زياد او را عصبي ميكند.
همچنين آواهاي ريتميك كيبوردي موسيقي تكنو هم بيشتر باعث ميشود كه تپش قلب و ترشح هورمون كورتيزول بالا برود. بنابراين همانطور كه داروها عوارض جانبي دارند، موسيقي نيز نميتواند هميشه و در همه حالات مفيد واقع شود.
كلاديوس كنراد، رئيس گروه تحقيقاتي موزيك در پزشكي بوستون آمريكا تاكيد مي كند كه گاهي اوقات سكوت بهترين دواست.
علمي **(۱)
