به گزارش خبرنگار فرهنگي ايرنا، «آتيلا پسياني» با حضور در برنامه تلويزيوني هفت كه اختصاص به بررسي مسائل روز سينماي ايران دارد گفت: بدون يك فيلمنامه، كارگرداني، بازيگري و تدوين خوب نمي توانيم شاهد اثري مطلوب باشيم و بسياري از تدوينگران بازي هاي جذابي را براي بازيگران در مرحله تدوين ايجاد مي كنند.
وي يادآور شد: امروز در عرصه بازيگري دچار بحران هستيم و اين در حالي است كه در دهه ۶۰ و در نيمه دهه ۷۰ سعي شد در اين عرصه با ايجاد مدارس بازيگري اتفاقاتي رخ دهد.
بازيگر فيلم سينمايي روز شيطان تاكيد كرد: پيدا شدن شغل مبهم بازيگرداني به همراه ديگر فعاليت هاي آموزشي انجام شده در سال هاي ياد شده موجب شد نسل جديدي وارد عرصه بازيگري شوند اما در ادامه بازيگري اسير بحران شد.
پسياني ادامه داد: بحران بازيگري از افزايش سريال هاي تلويزيوني آغاز شد و تعدد آثار تلويزيوني نياز به حضور بازيگران جديد را به وجود آورد و اين بازيگران اغلب بدون آموزش وارد اين عرصه شدند.
وي توضيح داد: بازيگري اسير سهل انگاري شد؛ در اين شرايط كارگردانان تلاش كردند از بازيگران كاربلد استفاده كنند كه اين به معناي پارتي بازي نيست.
بازيگر فيلم سينمايي خودزني گفت: حرفه بازيگري بدون آموزش هم به اصطلاح مي چرخد از اينرو براي به وجود آوردن مركز حرفه اي آموزشي براي بازيگري اقدامي انجام نمي شود.
پسياني ادامه داد: بازيگري فاقد تشكل حرفه اي البته نه به معناي صنف بوده و آموزش حين توليد يك اثر سينمايي براي بازيگر به دست فراموشي سپرده شده است.
وي توضيح داد: بازيگري كه نياز به آموزش را در خود احساس نكند كارمند حرفه بازيگري شده است و معتقدم اين بازيگران با شلوغ بازي سعي در پوشاندن عيب هاي خود دارند.
بازيگر فيلم سينمايي اسپاگتي در هشت دقيقه يادآور شد: پويايي در آموزشگاه هاي بازيگري ما كمتر به چشم مي خورد و هرآنچه در عرصه بازيگري وجودداردحاصل يك تلاش فردي است و دانشكده ها كمتر در اين زمينه نقش دارند.
پسياني به محافظه كاري فيلمنامه نويسان اشاره كرد و گفت: امروز شخصيت هاي خاصي در سينماي ايران نوشته نمي شود و اين مهم به دليل ترس و محافظه كاري فيلمنامه نويسان است.
وي ادامه داد: كارگردانان ما اغلب دغدغه نام بازيگران را دارند و گاه به بازي گرفتن از يك بازيگر فكر نمي كنند.
بازيگر مجموعه تلويزيوني رستگاران توضيح داد: سيستم آموزشي ظرفيت پرورش بازيگر را از دست داده و نقد اساسي ما به سيستم آموزشي است.
پسياني به همكاري خود با ابراهيم حاتمي كيا در سينماي ايران اشاره كرد و يادآور شد: براي حاتمي كيا مقوله بازيگري كاملا جدي است و علت حضور بازيگردان در آثار اين كارگردان سينما مهم است.
وي با اشاره به همكاري خود با تهمينه ميلاني و بهروز افخمي از كارگردانان سينما افزود: من بازيگر خوش شانسي هستم كه فيلم بدي در سينما نداشتم.
بازيگر فيلم سينمايي صداها در ادامه گفت: اگر بازيگري تجربه بازيگري نداشته باشد مطالعه كتاب بازيگري او را بيشتر گمراه مي كند.
پسياني ادامه داد: چنانچه فعاليت بازيگران در ديالوگ گويي و چهره محدود شود يعني سينما و تلويزيون ما به سمت راديويي شدن حركت مي كند.
وي بحث در مورد دستمزد بازيگران نيز گفت: ميزان دستمزد گره اي از كار هنرجويان باز نمي كند و صحبت كردن در اين باره و شايعات درمورد آن همواره تلخي ها و شيريني هايي به همراه دارد.
بازيگر نمايش قهوه قجري درباره حضورش در عرصه تئاتر يادآور شد: حضورم در تئاتر در طول سال هاي اخير قطع نشده و ما يك گروه تئاتري منسجم داريم.
پسياني ادامه داد: تئاتر و سينما را نمي توان از يكديگر منفك كرد و اين دو قالب هنري هيچ وجه افتراقي با هم ندارد.
فراهنگ(۳)**۱۹۸۳**۱۵۸۸
