مقام شهادت اوج بندگي و سير و سلوك در عالم معني است و ما خاكيان محجوب چه مي دانيم كه اين ارتزاق عند رب الشهدا چه است؟ امام خميني(ره)
هرازگاهي چند از آناني بنويسيم كه عشق را در مسير رسيدن به معبود يافتند و اين راه را به سبكي بال پرندگان طي كردند. آنان كه روشني انديشه پاك شان در دل تاريكي هاي زمان، مسير هدايت و سخن شان پاسخ همه سوالات بي جواب است. دفتر پژوهش و بررسي هاي خبري به منظور پاسداشت مقام شهيد با ارائه سلسله گزارشهاي يادنامه سخن عشق همراه مي شود با عاشقان حقيقي كه معرفت الهي را به حق درك كردند.
و امروز همراه با شهيد قاسم نصرالهي
قاسم نصرالهي در چهاردهم بهمن ۱۳۳۳ هجري خورشيدي در خانواده اي مذهبي در شهرستان خوي متولد شد. وي از كودكي با مفاهيم والاي اسلامي آشنا و همين امر بزرگترين سرمايه زندگي او شد. تحصيلات ابتدايي را در دبستان هدايت و دوره متوسطه را در دبيرستان شمس به پايان رساند.
وي در رشته مخابرات دانشگاه تهران مشغول به تحصيل شد؛ در دوران تحصيل به مبارزات دانشجويي عليه ظلم و جور پهلوي پرداخت.
سال ۱۳۵۵ توسط ماموران ساواك دستگير شد اما پس از آزادي به مبارزات خود ادامه داد.
طنين رساي اذانش با صوتي دلنشين در دانشكده، همگان را به اقامه نماز جماعت فرا مي خواند.
با پايان يافتن تحصيلات دانشگاهي براي خدمت سربازي به پادگان لويزان اعزام شد، اين دوران نيز كه با اوجگيري حركت انقلاب همراه بود همه تلاش خود را در جهت پيروزي نهضت اسلامي بكار بست.
او با پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي حضوري فعالانه در تمام عرصه ها داشت. با آغاز جنگ تحميلي عازم جبهه هاي غرب كشور شد. وي پس از حضور در جبهه هاي غرب در يكي از نخستين حملاتي كه عليه دشمن صورت داده شد شركت كرد و به همراه ديگر رزمندگان اسلام نخستين پيروزي را براي ايران به ارمغان آورد.
پس از آن راهي جبهه هاي كردستان شد، جبهه اي كه در آن روزها، سخت ترين شرايط را تجربه مي كرد و نيروهاي ضد انقلاب در شهرها و جاده ها شرايط ناامني را به وجود آورده بودند.
شهيد نصرالهي با درك چنين شرايطي به كردستان رفت و با به دست آوردن تجربيات جديد تا آخرين روزهاي پايان گرفتن جنگ در اين منطقه ماند. او با شناسايي ارتفاعات سخت و صعب العبور منطقه كردستان و با تلاشي خستگي ناپذير و تحسين برانگيز مانع هرگونه تحرك از سوي ضد انقلاب مي شد.
قاسم نصرالهي سپس عازم بانه شد و تا هنگام شهادتش در اين شهر استراتژيك با سمت فرماندهي سپاه پاسداران اين شهر به دفاع از مرزهاي ايران اسلامي پرداخت. وي در دوران خدمت در بانه، با مردم رابطه اي صميمي برقرار كرده بود، بگونه اي كه همه مردم او را حامي، ياور بي ادعا و دلسوز خود مي دانستند.
سرانجام سردار سرافراز بانه در دوازدهم تير ۱۳۶۴ در منطقه سوره كوه، توسط پس مانده هاي ضد انقلاب و نيروهاي بعث به فيض رفيع شهادت نايل آمد و به ديدار حق شتافت.
پيكر مطهر اين شهيد والامقام در سوم شهريور ۱۳۶۷ پس از سالها دوري به آغوش وطن بازگشت و در بهشت زهراي تهران در جوار ساير شهداي گرانقدر آرام گرفت.
در پايان مروري داريم بر گل واژه هاي اين شهيد گرانقدر كه بر صفحات سرخ وصيتنامه اش نقش بسته است:
...با نام آن خداوندي كه تمام ابرقدرتها از نام او يعني الله اكبر، به لرزه درآمدهاند. برادران و خواهران مسلمان، امام را تنها نگذاريد كه مورد خشم خدا قرار ميگيريد و فردا و روز قيامت جواب پيامبر(ص) را نميتوانيد بدهيد كه از شما سوال ميكنند: از يار و ياور من چه بهرهاي برديد؟ و كي او را ياري كرديد؟ واي به حال افرادي كه بخواهند، امام را تنها بگذارند و در اين مورد سستي كنند و از اين نعمت الهي بهرهاي نبرند... آري او نعمت الهي است، او دل سوخته مستضعفان، بيچارگان و بينوايان است.زندگي او علي گونه است، او نوازش كننده يتيمان است ...
اطلاع**۲۰۵۹**۹۱۳۱
