خاصيت طبيعي شهادت، ايجاد بركت و تداوم و گشايش در حركت به سمت تعالي و كمال است. اين كه خداوند متعال در قرآن، شهيد را زنده معرفي مي‏كند و در عرف اسلامي و اصطلاح متشرعه به كشته راه خدا -شهيد يعني شاهد، ناظر و حاضر- اين به اين معناست كه خون شهيد ضايع نخواهد شد، شخصيت شهيد كه تبلور همان آرمان‏هاي او و آرزوهاي اوست، از ميان مردم رخت بر نخواهد بست، اين خاصيت شهادت است.
آن كساني كه اين حقيقت را از بن دندان درك كرده‏اند و تصديق كرده‏اند، براي آن‏ها كشته شدن در راه خدا به‏ هيچ ‏وجه ضايعه به حساب نمي‏آيد؛ بلكه يك افتخار است؛ يك اقبال بزرگ است. آن را مي‏خواهند؛ آن را از خدا مي‏طلبند؛ آن را مثل يك حاجت بزرگ، در ذكر و مناجات خودشان با خدا مطرح مي‏كنند.
به گمان من، از جمله‏ برترين‏هاي اين راه، شهداي هفتم تير بودند. بسياري از اين‏ها را ما از نزديك مي‏شناختيم يا در جريان مبارزات، يا در جريان حوادث بعد از پيروزي انقلاب، اين‏ها را آزموده بوديم، ديده بوديم، شناخته بوديم. حقيقتا جان، بر كف دست داشتند و آماده شهادت بودند. اگر به آن‏ها خبر مي‏رسيد كه در اين راه شهيد خواهند شد، نه فقط مرعوب نمي‏شدند، خائف نمي‏شدند، بلكه خرسند مي‏شدند، بشارتي بود براي آن‏ها.
در راس همه‏ آن‏ها هم، شهيد بزرگوار و عزيز ما، شهيد آيت‏الله بهشتي بود، يك انسان معتقد، مومن، مخلص، صادق، جدي در كار. آنچه مي‏گفت، معتقد بود و به آنچه معتقد بود، در عمل ملتزم بود. خطر را هم مي‏شناخت، مي‏دانست ميدان، ميدان مين است. هر آني، هر ساعتي بيم از دست دادن جان هست ليكن در عين حال بي‏محابا، با نگاه به هدف، در اين راه پيش مي‏رفت و نمي‏هراسيد.
يكي از خصوصيات اين شهيد عزيز اين بود. منطقي بود، پايبند به اصول و مباني بود. يك اصول‏گراي به معناي حقيقي كلمه محسوب مي‏شد، بر سر اصول با كسي ملاحظه نمي‏كرد. ما مي‏ديديم، بعضي‏ها سعي مي‏كردند با حيله و ترفند و روش هاي متعارف و معمول، او را جذب كنند يا از مواضع خود تنزل بدهند، او را وادار به مماشات كنند ليكن او بر سر مواضع خود محكم ايستاده بود. شخصيت هاي تاريخي و اثرگذار، اين‏جور شكل مي‏گيرند؛ اين‏جور در جامعه ظهور مي‏كنند و ماندگار مي‏شوند.
... رحمت خدا بر شهيد بهشتي، رحمت خدا بر آن كساني كه با او به شهادت رسيده‏اند، رحمت خدا بر شهداي راه اسلام، و اثر نقد و فوري اين شهادت اين بود كه نظام اسلامي در آنِ واحد، هم خلوص بيشتري پيدا كرد؛ هم حقانيت او ثابت شد؛ هم واقعيت او در جامعه استقرار پيدا كرد. خاصيت اين شهادت، اين بود؛ نقاب ها از چهره‏ها افتاد؛ منطق مستحكم جمهوري اسلامي و منطق امام بزرگوار تثبيت شد و نظام نوپاي جمهوري اسلامي، آن روز استحكام پيدا كرد؛ توانست حركت كند.
در آن شرايط دشوار، در حالي كه دشمن- دشمن نظامي، متجاوز- خود را در بخش مهمي از منطقه‏ حساس خاك جمهوري اسلامي پهن كرده بود- ببينيد چه شرائطي بود آن شرائط دشوار، و چه حادثه‏ به ظاهر تكان‏دهنده‏اي بود- اما اين شهادت، چه تاثير سازنده و عظيمي را بر انقلاب گذاشت.
عزيزان من! تا وقتي در قاموس ما، در فرهنگ ما، در منطق ما، شهادت بر همين سطح از اعتبار وجود داشته باشد، بدانيد هيچ قدرتي- چه قدرت هاي مستكبر كنوني، و چه به مراتب قوي‏تر از اين‏ها- نخواهد توانست بر جمهوري اسلامي و ملت ايران فائق بيايد.
* از بيانات رهبر انقلاب در ديدار با مسوولان قوه قضائيه و خانواده‏هاي شهداي هفتم تير(هفتم تيرماه ۱۳۸۹)
فراهنگ(۲)**۱۰۰۳**