به گزارش ايرنا ، در گزارش بروكينگز نوشته ريچارد مك دانيل از فرماندهان نيروي دريايي آمريكا آمده است: حفظ حضور نظامي آمريكا در خارج از مرزها براي محافظت از منافع آمريكا ، كمك به امنيت منطقه اي و آمادگي براي پاسخگويي به بحران ها ضروري است. دسترسي راهبردي در خاورميانه ، نيروهاي آمريكا را براي عمليات مداوم آماده مي سازد و به متحدان مهم نسبت به تداوم تعهد آمريكا به منطقه اطمينان مي دهد.
مي توان گفت كه مهم ترين پايگاه راهبردي آمريكا در قلب خاورميانه ، در كشور جزيره اي كوچك بحرين است. بحرين در دو سال گذشته شاهد افزايش اعتراضات شيعيان و ناآرامي سياسي ناشي از فقدان اصلاحات سياسي خاندان حاكم آل خليفه بوده است.
تا اين تاريخ ، دولت بحرين اعتراضات را - در برخي اوقات با خشونت - كنترل كرده است. اما هيچ نشانه اي از محو شدن اين اعتراضات وجود ندارد بخصوص با توجه به اينكه اصلاحات دموكراتيك خاندان حاكم با سرعت آهسته اي روي مي دهد . با توجه به ناآرامي هاي سياسي جاري ، احتمال از دست دادن حقوق پايگاهي راهبردي در بحرين بايد با دقت مورد بررسي و ارزيابي قرار گيرد. متاسفانه ، رهبران نظامي اظهار مي دارند كه هيچ طرح دومي (Plan B) در صورت به خطر افتادن پايگاه راهبردي آمريكا در بحرين ، وجود ندارد.
منطق رايج در نزد بسياري از كارشناسان نظامي و برنامه ريزان در وزارت دفاع آمريكا اين است كه از دست دادن مقر ناوگان پنجم در بحرين بعيد است و عربستان سعودي و آمريكا هرگز اجازه اين امر را نخواهند داد . تنها مسير عملي كه برنامه ريزان نظامي تعيين كرده اند اين است كه تضمين كنند طرح اول (Plan A) كار مي كند. طرح اول متضمن اين است كه دولت بحرين دست نخورده و وضعيت امنيتي باثبات باقي مي ماند و آمريكا همچنان در منطقه پايگاه خواهد داشت.
اين در حالي است كه تاريخ معاصر همانند از دست دادن دسترسي در ايران و فيليپين، به ما آموخته كه انتظار غيرمنتظره ها را داشته باشيم. تاريخ همچنين به ما مي آموزد كه آمريكا بر تمام عواملي كه در از دست دادن دسترسي به مناطق كمك مي كنند ، تاثير و نفوذ ندارد. نيروي دريايي آمريكا بايد درس لازم را از تاريخ بياموزد تا در صورت وقوع اتفاقات غيرمنتظره بتواند بهترين موضع و آرايش را بگيرد. هر چند از دست دادن بحرين يك نتيجه مسلم و حتمي نيست اما تحت شرايط و سناريوهاي مختلف ، يك احتمال واضح و مشخص است. فقدان حضور آمريكا مي تواند بطور بالقوه يك خلاء‌ قدرت در پي داشته باشد ، منطقه را بي ثبات كند و تاثير معتدل كننده نفوذ آمريكا را در هرگونه بحراني در بحرين از بين ببرد. از اين رو ، آمريكا بايد در خصوص طرح هاي جايگزين به عنوان راهبردي پوششي و تضميني ، به تحقيق و بررسي بپردازد.
اين تحقيق به ارائه جايگزين هاي معتبري به عنوان طرح دوم مي پردازد و توصيه هايي را براي تضمين دسترسي آمريكا ، متنوع سازي جاي پاي آمريكا ، و تاكيد دوباره بر تعهد آمريكا به كار كردن از طريق فرايند دشوار اصلاحات دموكراتيك با دولت و مخالفان بحرين ، مطرح مي كند.
با در نظر گرفتن ايران ، هر گونه قصور و كوتاهي در توسعه طرح دوم و جايگزين ، خطرات بزرگتري را موجب مي شود. محدوديت بنادر در دسترس و ناتواني از متفرق كردن نيروها ، در صورت بروز مناقشه در آينده برتري هاي راهبردي متعددي به ايران مي دهد. تكرار اشتباه از دست دادن دسترسي در فيليپين و ايران پيش از انقلاب ، كاملا غيرضروري و قابل پيشگيري است. با اين حال ، بدون تدوين يك طرح دوم ، چنين سناريويي دقيقا همان چيزي است كه آمريكا ممكن است بزودي با آن رو به رو شود.
گزارش بروكينگز در زمينه توصيه در مورد تدوين طرح جايگزين براي مقر ناوگان پنجم آمريكا در بحرين ، مي نويسد: از حيث راهبردي ، پايگاه هاي جايگزين در خليج فارس بر موقعيتي بيرون از اين خليج ارجحيت دارند.
هر چند يك ژنرال ارشد آمريكايي گفته تنها مكان براي تغيير موقعيت نيروهاي مستقر در بحرين ، در غرب سوئز خواهد بود اما بررسي بنادر درون خليج فارس نشان مي دهد كه دو جايگزين احتمالي وجود دارد كه آمريكا مي تواند هماهنگي هايي نظير آنچه در بحرين انجام داده در مورد آنها به انجام برساند. بندر جديد دوحه در قطر و شعيبه در كويت قوي ترين نامزدها براي موقعيت طرح جايگزين هستند. ديه گو گارسيا خارج از خليج فارس ، و دوقم (Duqm) در عمان و فجيره در امارات گزينه هاي ديگري هستند اما اينها به دليل نياز به ترانزيت از تنگه هرمز براي دسترسي به خليج فارس گزينه هاي بهينه اي نيستند.
اين گزارش ۳۹ صفحه اي همچنين خواستار شبيه سازي جنگ در بحرين به منظور ارزيابي آسيب پذيري نيروها در بحرين و همچنين آغاز بحث ها و مذاكراتي با اعضاي شوراي همكاري خليج فارس به منظور ميانجي گري توافق هاي بلند مدت با كويت و قطر به منظور ايجاد يك طرح جايگزين معتبر شده است.
**۱۰۷۸**۱۵۷۵