به گزارش ايرنا ، كلهر در پيام خود كه به سوگواره اي مي ماند، آورده است: موسيقيمان تنهاست، تنها تر از هميشه،.. درست همان وقتي كه پدر ميخواست و ميخواهد,... بيشتر از هميشه. مگر نه اينكه پدر است كه تا سايهاش، نفسش هست همه چيز هست و وقتي نيست شيرازهها آرام آرام از هم مي پاشند.
اين آهنگساز و نوازنده كمانچه و تار در ادامه پيام خود نوشته است: يك يك ميروند اين بزرگان، پدران، اين صاحبان موسيقي و جايشان پرنشدني،..خالي همچنان. اما شهناز ... چيز ديگري بود. جناب جليل شهناز كه سالها بود لقب استاد (كه در اين دوره بسيار ارزان هم شده) برايش كسر بود، چيز ديگري بود.
جناب شهناز در مرتبه اي كه فقط خاص خودش بود قرار داشت,دارد. مرتبه اي كه خودش با استعداد و كار و خلاقيت و ذوق سرشار آنرا به وجود آورده بود.
مرتبه بالاي تار، جاي شهناز. مال اوست آنجا..
وي در پايان پيام خود درباره شهناز آورده است: خداوندگار تار نخواسته و ندانسته معلم موسيقي همه مان بود گرچه به ظاهر شاگردي نداشت. از فواصل و جمله بندي گرفته تا ذوق و حال و صد چيز ديگر، معيار بود. مرجع مان بود.... نواي تارش موسيقي خلوت موسيقيدانان بود.
استاد جليل شهناز بامداد دوشنبه در سن ۹۲ سالگي دارفاني را وداع گفت.
فراهنگ (۱) ** ۱۴۱۸
