به گزارش ايرنا ، ري تكيه عضو ارشد انديشكده آمريكايي شوراي روابط خارجي (CFR) در مقاله اي نوشت: روساي جمهوري ايران افرادي حائز اهميت هستند. آنان كنترل وزارتخانه ها و شبكه هاي حمايتي را در دست دارند و بودجه هاي ملي را تنظيم مي كنند. آنان در برخي اوقات از نقش دولتي خود فراتر مي روند.
در ادامه اين مقاله كه در نيويورك تايمز منتشر شده ، آمده است: حسن روحاني تازه ترين رئيس جمهوري منتخب ايران تا حد زيادي مردي از نظام است. او به عنوان دبير شوراي عالي امنيت ملي در مدتي طولاني ميانجي پشت پرده براي حل و فصل مناقشه ها و هماهنگي سياست ها بوده است.
به نوشته وي ، چنانچه روحاني در سال ۲۰۰۳ مسئول پرونده هسته اي نشده بود ، احتمالا همچنان يك ميانجي پشت پرده باقي مي ماند. آن زمان روزهاي سختي در خاورميانه بود و نبردهاي نظامي آمريكا موجب هراس شد . در آن زمان بود كه محافل محافظه كار از روحاني به دليل سازش با غرب بدگويي كردند.
تكيه افزوده است:مردي از نظام به منتقد آن تبديل شد بطوري كه هشت سال گذشته را سرگرم دفاع از كارنامه خود بود. او در اين مسير بارها سخنراني كرد و خاطرات دوران مذاكرات هسته اي را نوشت و در نهايت نامزد رياست جمهوري شد.
عضو ارشد انديشكده آمريكايي بر اين باور است كه كار روحاني از پيش براي او تعيين شده است. او پس از ماه عسلي بسيار كوتاه با جبهه محافظه كاري رو به رو مي شود كه اعتقاد دارد اختلافات دروني خود مانع از پيروزي اش در انتخابات رياست جمهوري شد.
وي نوشته است: با اين وجود ، روحاني بطور بالقوه مي تواند دستاورد زيادي داشته باشد. او مي تواند تا حدي ادب و نزاكت را به گفتمان ايران بازگرداند ...و حتي ممكن است ايران را به سمت ميانه روي در خارج سوق دهد و اگر او به همه اينها دست يابد ، رياست جمهوري او نيز دوره اي مهم خواهد بود.
**۱۰۷۸** ۱۵۷۵