«سيد جمال ساداتيان»روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگي ايرنا افزود: تكنيك هاي سينمايي از غرب وارد ايران شد و اگر ما ساز و كار مناسب در اداره امور سينمايي را بكار مي گرفتيم، اكنون شرايط بهتري داشتيم.
وي با يادآوري اينكه امروز دنيا به كاركردهاي سينما به درستي واقف است يادآور شد: در دوره اي با احاطه هاليوود به دنيا، سينماي اروپا در حاشيه قرار گرفت و دولت هاي اين كشورها براي سينما در اين برهه نقش حامي را ايفا كردند.
تهيه كننده فيلم «برف روي كاج ها» تاكيد كرد: دولت در كشورهاي اروپايي در اين دوره مكمل بخش خصوصي شد و به عبارتي دولت ها هزينه ريسك بخش خصوصي را پرداخت كرده و براي آثار فرهنگي نيز مزايايي همچون معافيت هاي مالياتي درنظر گرفتند.
ساداتيان ادامه داد: در ايران ما بر اساس شنيده ها اينگونه عمل كرديم و تفكر ما بر اين است كه با پرداخت بودجه به يكسري تهيه كنندگان خاص مي توانيم سينما را تعالي ببخشيم در صورتي كه اين روند ايجاد رانت مي كند و چنانچه امكانات و بودجه ها در اختيار همه سينماگران قرار نگير، مفسده اقتصادي ايجاد خواهد شد.
وي ادامه داد: در دوره اي به همه فيلم ها خدماتي ارايه مي شد و به عنوان نمونه همه آثار سينمايي مشمول ۱۵درصد وام توليد و پرداخت هزينه ابزار توليد پس از اكران بودند اما اين مهم در دوره اخير تنها به افراد خاصي پرداخت شد.
تهيه كننده فيلم «هفت دقيقه تا پاييز» تاكيد كرد: به عبارتي فيلم هاي سينمايي به بهانه اي براي بدست آوردن امكانات تبديل شده و آثاربه ابزاري براي جابجايي پول تبديل شدند.
ساداتيان توضيح داد: تهيه كنندگان سوري وارد سينماي ما شدند و رانت در اين عرصه به وجود آمد.
وي گفت: در طرح هاي تلويزيوني هم اينگونه بوده و سهم هر تهيه كننده و بعضا مديران از هر توليد تلويزيوني مشخص است.
به گفته ساداتيان،شرايط تلويزيون در سينما نيز حاكم شده و امكانات و پول ميان افراد خاص تقسيم شده است.
وي با يادآوري اينكه خروجي هاي سينمايي متناسب با بودجه هاي هزينه شده نيست افزود: در ديگر نهادها همچون شهرداري نيز اين شرايط حاكم بوده و فيلم هاي توليدي گاه با دو برابر بودجه حقيقي به توليد مي رسند.
تهيه كننده فيلم «انتهاي خيابان هشتم» توضيح داد: اين شرايط در حوزه هنري نيز به وضوح ديده شده و آثار توليدي در نهادهاي اينچيني گران تمام مي شود.
ساداتيان به اثر منفي رانت هاي يادشده در ساخت فيلم از طريق بخش خصوصي اشاره كرد و گفت: افزايش بودجه اين آثار به دليل زد و بند، سبب افزايش دستمزد عوامل ساخت يك اثر سينمايي شده و بخش خصوصي گاه قادر به پرداخت دستمزد بازيگران نيست.
وي توضيح داد: آثاري كه در سينما با بودجه هاي مختلف توليد مي شود عموما سينمايي نبوده و هزينه تبليغاتي آن نيز گاهي به اندازه هزينه توليد اثر است تا به نوعي دست اندركاران سينمايي بر پرمخاطب بودن اين آثار مانور دهند.
تهيه كننده فيلم «به رنگ ارغوان» تاكيد كرد: هزينه هاي ساخت فيلم هاي سينمايي با گردش اقتصادي همخواني ندارد و ورود مستقيم نهادها به توليد فيلم سبب ايجاد آشفته بازاري در توليد شده است.
فراهنگ(۴)**۱۹۸۳**
