به گزارش خبرنگار ايرنا، با همه دلسوزي ها و نگراني هاي نامزدهاي رياست جمهوري اما مكررا شاهديم كه پس از اعلام نتايج انتخابات، تب دفاع از دانشجو و دانشگاه فروكش مي كند و همه چيز به فراموشي سپرده مي شود.
آنچه اهميت دارد اين است كه با كمال تاسف، نامزدها با هر نيت و هدفي اعم از بدست آوردن وجهه اجتماعي، كوبيدن رقيب و همه اهدافي كه نهايتا به كسب آراي بيشتر منجر مي شود، به جاي ريشه يابي مشكلات، آنها را به گردن گروه مقابل انداخته، گروه و جناح خود را از خطاها مبري دانسته و گاهي نيز وعده هاي آنچناني مي دهند.
در يازدهمين انتخابات رياست جمهوري نيز كه عقربه روزشمار آن به عدد چهار رسيده است
، نامزدها هر آنچه در چنته داشته و دارند را در روزهاي باقيمانده رو مي كنند تا به تعبير خود حريفان را از ميدان به در كرده و آراي بيشتري كسب كنند.
جمعيت چهار ميليون و ۵۰۰ هزار نفري دانشجويان و جامعه حدود ۷۰ هزار نفري اعضاي هيات علمي كه تاثيرگذاري بي بديلي بر روي افكار و انديشه دانشجويان دارند به طور طبيعي يكي از گروههاي هدف نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري به شمار مي آيد و اين را هم بايد درنظر داشت كه دانشجويان نيز از سوي ديگر، آرا و نقطه نظراتشان را به محيط خانواده منتقل مي كنند و خود از گروه هاي مرجع و موثر در تصميم گيري هاي جامعه هستند.
همين جايگاه سبب مي شود كه نامزدها حساب ويژه اي روي جامعه دانشگاهي كشور باز كنند و در مناظره ها، مباحثه ها و سخنراني هاي خود با طرح مباحثي خاص و غير واقعي كه با چاشني غلو همچون افزايش شمار دانشجويان ستاره دار، بازنشستگي اجباري اساتيد، ايجاد فضاي بسته و امنيتي در محيط دانشگاه و موضوعاتي از اين دست، رقباي خود را زيرسوال ببرند.
در اين ميان، از يك سو نامزدهاي متمايل به جناح اصلاحات كه هشت سال از صندلي رياست جمهوري دور بوده اند سياست ها و اقدامات دولت نهم و دهم در حوزه دانشگاه را نادرست مي خوانند و از سوي ديگر، نامزدهاي منسوب به اصولگريان ريشه مشكلات اين حوزه را مربوط به گذشته و بخشي را به دولت مستقر مي دانند.
با وجود اينكه مسوولان آموزش عالي در دوره هاي گذشته سعي داشته اند موضوع دانشجويان ستاره دار را يك مقوله صنفي و مربوط به مسايل آموزشي و نقص در پرونده اين دانشجويان عنوان كنند اما ستاره دار شدن برخي دانشجويان در اذهان عمومي به عنوان يك موضوع سياسي مطرح بوده است و زدودن اين ذهنيت ها هم چندان آسان به نظر نمي رسد.
درتازه ترين كنش و واكنش مرتبط با دانشجويان ستاره دار، يكي از نامزدهاي رياست جمهوري در مناظره تلويزيوني، موضوع تكراري دانشجويان ستاره دار را به ميان آورد و دولت را متهم كرد كه در هشت سال گذشته، شمار دانشجويان ستاره دار اضافه شده است و اين درحاليست كه به گفته رييس سازمان سنجش آموزش كشور، تعداد اين دسته از دانشجويان در اين سالها افزايش نداشته و البته بايد اين نكته را مدنظر داشت كه در طول هشت سال اخير، تعداد داوطلبان و دانشجويان كارشناسي ارشد چندبرابر شده است.
وزيرعلوم نيز دراين باره مي گويد:چرا برخي خود را به بيراهه مي زنند، بحث دانشجويان ستاره دار كه مربوط به دولت اصلاحات است كه در شورايعالي انقلاب فرهنگي تصويب كردند تا كميته انضباطي چنين اختياري داشته باشد و ما اين مصوبه را اصلاح كرديم تا دانشجويان حق داشته باشند حقوق خود را درمرحله تجديد نظر كميته انضباطي وهمچنين محاكم قضايي پيگيري كنند و اكنون نيز چنين موضوعي مطرح نيست.
«كامران دانشجو» ادامه مي دهد: اگر منظور برخي افراد اين است كه سازمان سنجش براي ادامه تحصيل در مقاطع بالاتر استعلاماتي از مراجع چهارگانه مي گيرد كه اين موضوع هم مربوط به مصوبه سال ۱۳۶۳ شورايعالي انقلاب فرهنگي بوده كه در همه دولت ها طبق قانون انجام شده و الان هم طبق مقررات صورت مي گيرد.
وي يادآور مي شود: آمارها نشان مي دهد كه در اين زمينه هم افزايش نداشته ايم چرا كه پاسخ هاي دريافتي براي دانشجويان ذيربط ارسال مي شود و اين افراد عموما با پيگيري، مسايل خود را حل و فصل مي كنند بنابراين اعلام اينكه وزارت علوم باعث محروميت از تحصيل برخي دانشجويان شده است كذب محض است چرا كه ما علاقه مند به ادامه تحصيل همه افراد هستيم و حتي در اين زمينه اعلام كرده ايم كساني كه در سال هاي گذشته به دلايلي انصراف از تحصيل داشته اند مي توانند با ثبت نام در سايت سازمان امور دانشجويان به ادامه تحصيل بپردازند.
وزيرعلوم درخصوص اظهارات اين نامزد انتخاباتي مبني بر افزايش بازنشستگي اساتيد در دولت هاي نهم و دهم توضيح مي دهد: مقررات بازنشستگي اعضاي هيات علمي هم اكنون منبسط تر از دوران اصلاحات است چراكه در دولت دهم ما توانسته ايم سن بازنشستگي اعضاي هيات علمي را بين ۶ تا ۱۱ سال در دانشگاه ها افزايش بدهيم كه اعضاي هيات علمي با رتبه استادي تا ۱۱سال، دانشياران تا ۶ سال يعني به ترتيب تا سن ۷۶ و ۷۱ سالگي ادامه خدمت دهند با اين كار توانسته ايم از اعضاي هيات علمي بيشترين استفاده علمي را ببريم.
وزيرعلوم درباره سخنان يكي از نامزدهاي رياست جمهوري مبني بر فضاي امنيتي و بسته دانشگاه ها نيز مي گويد: همين نامزد محترم اعلام كردند از سال ۱۳۹۱ در نشست هاي متعدد دانشجويي در دانشگاه ها حضور يافته و در خبرها هم ديديم كه به راحتي به نقد سياست ها ي دولت پرداخته اند واقعا اگر فضاي دانشگاه بسته بوده چگونه چنين حضوري داشته اند و كسي هم مانع نشست ها نشده است آيا جهت گيري سياسي او روشن نبوده است؟
وي خواستار صداقت و عدالت در اظهارات نامزدهاي رياست جمهوري در زمينه آموزش عالي شده و ادامه مي دهد : يكي از اساسي ترين كارها اين است كه نقد را صادقانه و به عدالت مطرح كنيم اگر مطالبي عنوان مي شود بايد صداقت و عدالت در سخنان باشد اينكه بياييم با اطلاعات نادرست سيستم آموزش عالي كشور كه زحمات ۳۴ ساله نظام مقدس جمهوري اسلامي است را زير سوال ببريم كار شايسته اي در فضاي آموزش عالي نيست.
عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي با يادآوري رشد بي سابقه و چشمگير كشور در عرصه هاي علمي اين سوال را مطرح مي كند كه آيا در يك فضاي بسته و خفقان مي شود چنين توليدات علمي داشت يا اين رشد توليدات علمي گوياي نشاط و پويايي در دانشگاه است كه برخي آقايان به سياه نمايي در همه زمينه ها مي پردازند.
دانشجو همچنين اظهارات يكي از نامزد هاي انتخابات رياست جمهوري درباره جلوگيري از حضور دانشگاهيان در همايش هاي علمي خارج از كشور و حذف فرصت هاي مطالعاتي اعضاي هيات علمي را مردود و برخلاف انصاف و عدالت مي داند و مي افزايد: در سال ۱۳۸۳ كمتر از دو هزار نفر در فرصت هاي مطالعاتي خارج از كشور حضور يافتند كه در سال ۱۳۹۱به رغم شرايط تحريم و مشكلات ارزي بيش از ۹ هزار نفر از اعضاي هيات علمي و دانشجويان دكتري در فرصت هاي مطالعاتي خارج از كشور حضور يافتند.
وي ادامه مي دهد: همچنين در سال ۱۳۸۳ حدود سه هزار و ۵۰۰ نفر از دانشگاهيان براي شركت در همايش هاي علمي خارج از كشور حضور يافتند كه در سال ۱۳۹۱ به رغم مشكلات ارزي و تحريم بيش از ۱۶ هزار نفر در همايش هاي علمي و خارج از كشور حاضر شدند بنابراين طرح موضوع ممانعت از حضور دانشگاهيان در همايش هاي بين المللي خارج از كشور بر خلاف انصاف و عدالت است.
فارغ از دفاعيات وزيرعلوم و مسوولان حوزه آموزش عالي، آمارهاي موجود نشانگر توفيقات روزافزون محققان و دانشگاهيان در زمينه هاي مختلف آموزشي، پژوهشي و علمي در عرصه هاي ملي و بين المللي بوده و البته جز اين نيز انتظار نمي رود كه با پشت سر گذاشتن سالها تجربه و كشف چشم اندازهاي جديد، حركت رو به جلو در همه مسيرها با شتاب بيشتر تداوم يابد.
و اما نامزدهاي رياست جمهوري كه اكنون نيز در مسووليت هاي كليدي كشور قرار دارند بايد توجه داشته باشند كه در صورت موفقيت در رقابت هاي انتخاباتي بر عالي ترين جايگاه اجرايي كشور تكيه خواهند زد و چنانچه در اين رقابت ها راي نياورند نيز در ديگر مناصب و موقعيت ها ايفاي نقش خواهند كرد بنابراين زيرسوال بردن عقبه كشور در زمينه هاي مختلف به ويژه عرصه هاي علمي آنهم در يك كشور روبه رو با انواع تحريم ها، سنگ اندازي ها و محدوديت ها كه اكنون به يكي از شگفتي هاي مجامع علمي بين المللي تبديل شده است دستاوردي جز تضعيف روحيه فعالان دانشگاهي، بي مقدار كردن زحمات صورت گرفته در دولت هاي گذشته و بي انگيزه شدن جوانان براي حركت در جاده علم و فناوري و پيشرفت كشور نخواهد داشت.
فراهنگ(۵)**۱۰۵۵
