يك ماجراي واقعي را بخوانيد:
ساعت ۲۱ روز يكشنبه بيست و سوم ارديبهشت ماه، تعدادي از اهالي يك محله در مركز شهر منتظر رسيدن اتوبوس بودند، كمي طول مي كشد و در اين فاصله راننده جوان خودرويي به اتفاق جوان همراهش در مقابل ايستگاه اتوبوس توقف كرده و با پر رويي تمام از يك خانمي كه منتظر رسيدن اتوبوس بود درخواست مي كند سوار خودروي او شود.
اين خانم امتناع مي كند اما راننده گستاخ باز هم با صداي بلند درخواست خود را تكرار مي كند در اين لحظه مردمي كه در كنار اين خانم در ايستگاه منتظر اتوبوس هستند ابتدا به خانم و سپس به يكديگر نگاه مي كنند اما سخني نمي گويند.
يكي از كسانيكه در ايستگاه حضور دارد و نمي تواند نسبت به اين واقعه بي تفاوت باشد رو به راننده كرده و مي گويد 'آقا نمي خواد سوار شه برو ديگه'، كه در اين هنگام راننده مزاحم با پر رويي تمام مي گويد به تو مربوط نيست ....
پس از اين بگو مگو و با تكرار درخواست هاي راننده گستاخ، خانم مورد خطاب وي قصد ترك ايستگاه را مي كند تا از دست او خلاص شود اما در اين هنگام اتوبوس مي رسد و اين خانم با بقيه مردم به داخل اتوبوس مي رود و راننده گستاخ با داد و فرياد زدن و عربده كشيدن مانع حركت اتوبوس مي شود و به سمت راننده رفته و سر او فرياد مي كشد.
سرانجام اين راننده خلافكار براي رهايي اتوبوس و مسافرانش تقاضاي پول (اخاذي) مي كند و هرچند ابتدا مردم مخالفت مي كنند اما به هر حال پولي تهيه و ازطريق راننده اتوبوس به فرد پرخاشگر و مزاحم داده مي شود و او در حاليكه ناسزاها و بد وبيراههايي را نثار همه مي كند سوار خودروي خود شده و ايستگاه اتوبوس را ترك مي كند.
در اتوبوس فردي كه اعتراض كرده بود رو به بقيه كرده و مي گويد چرا اعتراض نكرديد، چند نفر از آنان گفتند 'به ما چه'، توجيبش قمه بود اگر مي زد و مي كشت، درست مي شد؟!
اين گفته واقعيت هاي تلخي را در جامعه امروزي ما بيان مي كند.
۱- رشد بي تفاوتي مردم نسبت به ناهنجاريها و هنجار شكنان از روي ترس و گرفتاري هاي بعدي :
يكي از مسافران در اتوبوس مي گفت اگر در اين بين زخمي شوي چه كسي هزينه هاي بيمارستاني تورا مي پردازد تازه اگر شانس بياوري و زنده بماني، در ثاني چه كسي در زمانيكه در بيمارستان هستي خرج زن و بچه ات را مي پردازد ؟
چرا دنبال دردسر بگرديم ؟
۲- رشد قانون شكني و مزاحمت هاي اجتماعي:
وقتي هنجار شكنان و خلافكاران مردم را نسبت به اينگونه جرايم آشكار بي تفاوت ببينند در كار خود گستاخ تر شده و تا زمانيكه با ماموران پليس و قوه قهريه مواجه نشوند به اقدامات خلاف خود ادامه خواهند داد.
۳- تبعات رواني و روحي مزاحمت هاي اينگونه افراد بر قربانيان به حدي خواهد بود كه شايد شخص قرباني ديگر حاضر نباشد در محلي كه اين اتفاق براي او رخ داده ظاهر شود، علاوه بر اين، تبعات اين ناراحتي هاي روحي و رواني بر خانواده و نزديكان او هم اثر خواهد گذاشت و ماهها و شايد هم سالها طول بكشد تا آثار اينگونه وقايع تلخ از روح و روان اين افراد پاك شود.
۴- تشديد احساس ناامني عمومي:
شايد برخي از افرادي كه در اينگونه حوادث حضور دارند به دليل در امان ماندن از خطرات جسمي ساكت باشند اما اين افراد هم ضمن اينكه از سوي وجدان خود مورد ملامت قرار مي گيرند اين سووال برايشان پيش مي آيد كه اگر اين اتفاق براي اعضاي خانواده و يا نزديكان او روي مي داد چه احساسي داشت و انتظار چه واكنشي را از سوي مردم روا مي دانست ؟
دست اندركاران مسايل اجتماعي و دلسوزان فرهنگ و آداب اجتماعي بايد بيانديشند كه چه اتفاقي در جامعه روي داده كه با سقوط برخي ارزشهاي اخلاقي چنين وقايع تلخي روي مي دهد و براي جلوگيري از تداوم اين روند چه كاري بايد انجام داد.
اجتمام ۱۵۶۸